Menselijke keratinocyten vormen de belangrijkste celpopulatie van de epidermis en spelen een centrale rol bij de epidermale homeostase, barriërevorming, aangeboren immuunresponsen en wondre-epithelialisatie. Primaire humane keratinocyten die uit de huid zijn geïsoleerd, bieden een in-vitro-model voor het onderzoeken van keratinocytproliferatie, -differentiatie, inflammatoire signaaloverdracht, epidermale barriérebiologie en mechanismen van huidziekten.

Tijdens de differentiatie tot basale keratinocyten is er kenmerkend sprake van expressie van KRT5/K5 en KRT14/K14, terwijl suprabasale differentiatie geassocieerd is met KRT1/K1 en KRT10/K10, gevolgd door een verhoogde expressie van differentiatie- en verhoorningsmarkers zoals involucrine, transglutaminase 1 en filaggrine. Calcium-geïnduceerde differentiatie en 3D-air-liquid-interface-culturen kunnen worden gebruikt om keratinocytdifferentiatie, epidermale stratificatie en barriërevorming te onderzoeken.

Belangrijkste Kenmerken

• Primaire humane epidermale keratinocyten voor huid- en keratinocytengericht onderzoek.

• Modellen voor keratinocytproliferatie, -differentiatie en epidermale stratificatie.

• Geschikt voor moleculaire, cellulaire en functionele assays.

• Relevant voor het onderzoeken van ontstekings- en epidermale barrièreresponses.

Gebruikelijke Onderzoekstoepassingen

• Studies naar epidermale differentiatie en de huidbarrière.

• Onderzoek naar wondgenezing en re-epithelialisatie.

• Studies naar dermatologische aandoeningen en inflammatoire signaaloverdracht.

• 2D-keratinocytenculturen en 3D-modellen van de epidermis of humane huidequivalenten.

• Genexpressie-, immunofluorescentie- en geneesmiddelresponsstudies.